Preserving the Japanese Way documenteert waarschijnlijk de meest ontwikkelde conserveringstraditie ter wereld, van binnenuit beschreven door iemand die er zelf middenin leeft.
Nancy Singleton Hachisu verhuisde in 1988 naar Japan voor wat oorspronkelijk één jaar zou worden. Ze trouwde met een boer in Saitama en woont sindsdien op de boerderij. Ze schrijft dus niet als bezoeker, maar als iemand in wiens huishouden daadwerkelijk wordt gezouten, gedroogd en ingelegd, omdat het jaar nu eenmaal zo verloopt.
Centraal staat nukadoko, een bed van rijstzemelen dat dagelijks wordt gevoed en waarin groenten worden gelegd om nukazuke te worden. Zo'n bed kan tientallen jaren in leven worden gehouden en van generatie op generatie worden doorgegeven. Er bestaat geen westers equivalent en het is zonder twijfel de meest vreemde en tegelijkertijd meest lonende techniek in het boek.
Daarnaast zijn er umeboshi, gezouten pruimen die in de zon worden gedroogd en maandenlang rijpen, de volledige familie van tsukemono, miso en sojasaus die helemaal vanaf de basis worden gemaakt, shio koji als de eenvoudigste toegang tot de wereld van koji, amazake, gedroogde vis en rijstazijn.
De logica die door het hele boek loopt, is het seizoen. Japanse conservering is strikter dan de westerse traditie verbonden met het exacte moment waarop iets rijp is, en dat verklaart waarom de methoden eruitzien zoals ze eruitzien.
Het boek bevat ook foto essays over gemeenschappen die deze tradities nog altijd in stand houden. Dat gedeelte is belangrijker dan het misschien klinkt, omdat verschillende methoden aan het verdwijnen zijn naarmate de bevolking op het Japanse platteland vergrijst. In sommige gevallen is dit de documentatie van iets dat binnenkort misschien alleen nog in boeken bestaat.
Het boek werd genomineerd voor een James Beard Award in de categorie International Cookbook.
Formaat: Paperback
Aantal pagina's: 400
Uitgever: Andrews McMeel
ISBN: 9781524894764
Taal: Engels
Voor het eerst verschenen: 2015, deze editie: 2025