Jerusalem is gebouwd op een toeval dat bijna niet te verzinnen valt.
Yotam Ottolenghi en Sami Tamimi werden in hetzelfde jaar, 1968, in dezelfde stad geboren. Ottolenghi in het Joodse westelijke deel, Tamimi in het Arabische oostelijke deel. Ze groeiden op slechts enkele kilometers van elkaar zonder elkaar ooit te ontmoeten, en leerden elkaar pas veel later in Londen kennen, waar ze samen een van de invloedrijkste culinaire ondernemingen van de stad opbouwden.
Het boek is hun gezamenlijke terugkeer. Het eten van Jeruzalem is het resultaat van laag op laag aan bevolkingsgroepen, waaronder Sefardische en Asjkenazische Joden, Mizrahi uit Irak, Iran en Noord Afrika, Palestijnen, Armeniërs en Grieken, die eeuwenlang in dezelfde dicht opeengepakte stad hebben gewoond en in elkaars nabijheid hebben gekookt, ongeacht wat er verder speelde.
De auteurs gaan de complexiteit niet uit de weg. Ze schrijven openlijk dat de oorsprong van veel gerechten wordt betwist en dat de vraag wie hummus of falafel heeft uitgevonden veel meer lading draagt dan ze eigenlijk zou moeten hebben. Hun standpunt is dat de keuken een gedeelde en verweven geschiedenis laat zien die door de politiek wordt ontkend.
De invloed op westerse keukens was enorm. De 100 recepten brachten tahini, za'atar, sumak, granaatappelmelasse en ingelegde citroen naar gewone supermarkten, en maakten van groentegerechten hoofdgerechten door zuur, kruiden en stevige kruiding in plaats van door ideologie.
Tot de gerechten behoren geroosterde kip met clementines en arak, aubergine uit de oven met chermoula, bulgur en yoghurt, mejadra en een fattoush die in duizenden keukens een standaardrecept is geworden.
Het boek werd door Observer Food Monthly uitgeroepen tot kookboek van het jaar en ontving een James Beard Award.
Formaat: Gebonden
Aantal pagina's: 320
Aantal recepten: 100
Uitgever: Ebury Press
ISBN: 9780091943745
Taal: Engels
Voor het eerst uitgegeven: 2012