Kenji López-Alt studeerde architectuur aan MIT, belandde vervolgens in restaurantkeukens in Boston en begon daarna voor Serious Eats de rubriek The Food Lab te schrijven. Daaruit groeide dit boek van 960 pagina's, dat in 2016 werd bekroond met een James Beard Award.
Hij test alles, ook dingen die niemand hem gevraagd heeft te testen. Hij heeft honderden eieren bij verschillende temperaturen gekookt, 30 porties roerei gemaakt om uit te zoeken wat werkelijk verschil maakt, en doet bovendien verslag van de experimenten die niet werkten. Juist dat is ongebruikelijk. De meeste kookboeken beweren iets, dit boek laat het werk erachter zien, wat ook betekent dat je gerust mag vinden dat hij ongelijk heeft.
Een behoorlijk deel van wat hij ontdekt, komt erop neer dat oude keukenwijsheden precies dat zijn: oud. Dichtschroeien sluit de vleessappen niet op. Vlees hoeft voor het bakken niet eerst op kamertemperatuur te komen. En als je pastawater zo zout maakt dat het naar zee smaakt, heb je ongeveer twee keer zoveel zout gebruikt als nodig is.
Ongeveer 300 recepten, gerangschikt naar techniek en ingrediënt in plaats van naar maaltijd. En het boek is grappig, wat onverwacht is voor iets dat ongeveer evenveel weegt als een klein huisdier.
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina's: 960
Taal: Engels
Eerste uitgave: 2015
The Kitchen Lab Selectie
Dit is het boek dat je erbij pakt wanneer iets niet is geworden zoals het moest. Je vindt er zelden precies jouw recept in, maar het legt uit wat er in de pan gebeurt, en wie dat begrijpt, kan vrijwel elk recept redden.
Dat de experimenten worden beschreven, is belangrijker dan dat de antwoorden worden gegeven. Een antwoord kan verouderen, een methode niet. Sommige conclusies van López-Alt zullen worden herzien, door hemzelf of door iemand anders, en doordat hij laat zien hoe hij tot die conclusies kwam, kan iedereen de proef herhalen en controleren of het klopt. Dat is ongebruikelijk in een kookboek.
In de praktijk is het een naslagwerk dat toevallig ook recepten bevat. Het is ingedeeld naar techniek, waardoor je het jarenlang kunt raadplegen zonder het ooit van kaft tot kaft te hebben gelezen. Het verschil met andere naslagwerken is dat dit geschreven is door iemand die het onderwerp overduidelijk leuk vindt.