In Guerrero Street in San Francisco staan mensen al in de rij voordat het brood überhaupt uit de oven komt. Dat doen ze sinds 2002 en ze doen het nog steeds.
Chad Robertson wijdde in feite zijn eerste 20 jaar als bakker aan één enkel brood. Hij leerde het vak in de Verenigde Staten en Frankrijk, verhuisde naar Point Reyes, bakte in een houtoven en bleef hetzelfde brood keer op keer maken tot het precies was wat hij wilde. Dit boek is het resultaat.
Het gedurfde eraan is dat bijna 40 pagina's worden besteed aan het leren bakken van één enkel brood. Eén. Iedere stap werd door Eric Wolfinger gefotografeerd in donkere, bijna documentaire beelden die zuurdesem eruit lieten zien als iets waaraan het de moeite waard was je volledig over te geven. En dat is precies wat er gebeurde.
De techniek die het thuis mogelijk maakte, is bovendien verbluffend eenvoudig: bak het brood in een gietijzeren pan met het deksel erop. De stoom uit het deeg blijft binnen en plotseling beschikt je keuken over omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van een professionele oven. Robertson bakt zijn brood bovendien donkerder dan destijds gebruikelijk was, bijna tot de grens, en juist die korst is tegenwoordig overal de standaard.
Naast het basisbrood vind je er semolina, volkorenbrood, baguettes, gebak en een hoofdstuk over wat je met oud brood kunt doen dat aanzienlijk beter is dan het klinkt.
Als je maar één boek over brood wilt hebben, is dit nog altijd het boek.
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina's: 304
Taal: Engels
Eerste uitgave: 2010
The Kitchen Lab Selectie
Vóór dit boek was zuurdesem folklore. Je had iemand in de familie die het kon, of het mislukte, en wat er over het onderwerp geschreven was, was geschreven door bakkers voor bakkers. Chad Robertson deed het omgekeerd. Hij legde één enkel brood zo gedetailleerd vast dat iemand zonder enige opleiding het kon nadoen, stap voor stap en met een foto van elke handeling.
Tien jaar later, toen de halve wereld thuiszat en desem voedde, was dit in de praktijk de methode die ze volgden. Tartine is bovendien een eigen bijvoeglijk naamwoord geworden onder bakkers, wat weinig kookboeken kunnen zeggen.