GRATIS VERZENDING BOVEN 100 EUR
30 DAGEN OPEN AANKOOP
Paula Wolfert groeide in Brooklyn op met hüttenkäse en meloen, bij een moeder die voortdurend op dieet was en weinig belangstelling voor eten had. Als student volgde ze zes lessen bij Dione Lucas, de Britse kok achter een van de eerste kookprogramma’s op de Amerikaanse televisie, en ze vond die leuker dan school.
In 1959 verhuisde ze naar Marokko, waar ze ongeveer twaalf jaar bleef en omging met schrijver Paul Bowles, de Amerikaan die van Tanger zijn thuis had gemaakt. Daar leerde ze de keuken kennen, en eenmaal terug in New York was het Diana Kennedy, die de regionale keukens van Mexico documenteerde, die haar aanmoedigde het boek te schrijven.
Het verscheen in 1973, toen tajine nog vrijwel onbekend was in Amerikaanse keukens. Hier vind je couscous in tal van varianten, tajine, gegrilde spiesen en bstilla, grote pasteien van dunne boterige deegvellen met verschillende vullingen. Het eten wordt voortdurend in zijn context geplaatst, met de mensen en plaatsen achter de gerechten, en juist dat maakte het boek tot voorbeeld voor een heel genre.
In 2008 werd het opgenomen in de Cookbook Hall of Fame, de lijst van de James Beard Foundation met kookboeken die het vak hebben gevormd. Wolfert schreef daarna nog acht boeken en keerde bijna veertig jaar later terug naar het land met The Food of Morocco. Maar hier begon het allemaal.
Formaat: Paperback
Aantal pagina’s: 368
Voorwoord: Gael Greene
Illustraties: Sidonie Coryn
Uitgever: HarperCollins
ISBN: 9780060913960
Taal: Engels
Eerste uitgave: 1973, deze editie 1987
The Kitchen Lab Selectie
Wolfert behandelde de Marokkaanse keuken als een volwaardige keuken met een eigen logica, die dezelfde nauwkeurigheid verdiende als de Franse, lang voordat het vanzelfsprekend werd om keukens buiten Europa op die manier te benaderen.
Samen met Diana Kennedy legde ze de basis voor het kookboek als veldwerk: recepten verzameld in huishoudens en opgeschreven met respect voor de mensen die het eten bereidden. Die houding is tegenwoordig vanzelfsprekend binnen het vak, en de oorsprong ervan is tot hier terug te volgen.
