Joël Robuchon werd op twaalfjarige leeftijd naar het seminarie gestuurd om priester te worden en belandde in de kloosterkeuken. Op zijn vijftiende ging hij in plaats daarvan in de leer bij een kok. In 1976 werd hij Meilleur Ouvrier de France, en toen hij in 1981 Jamin in Parijs opende, had het restaurant binnen drie jaar drie Michelinsterren, iets wat tot dan toe niemand sneller had bereikt.
Zijn bekendste bijdrage is tegelijkertijd zijn eenvoudigste. Pommes purée, oftewel aardappelpuree met ongeveer 250 gram boter per kilo aardappelen, tweemaal door een zeef gewreven. Het wordt tegenwoordig geserveerd in restaurants over de hele wereld en is waarschijnlijk het meest gekopieerde bijgerecht uit de moderne Franse keuken.
In 2003 opende hij het eerste L'Atelier, met een bar aan een open keuken en Franse gerechten in kleine porties in plaats van witte tafelkleden en een degustatiemenu. Het concept verspreidde zich naar grote steden over de hele wereld en is door talloze anderen gekopieerd.
Dit boek is encyclopedisch opgezet en behandelt alles van vinaigrettes tot wild. Het wordt soms het Franse Joy of Cooking genoemd, wat een redelijke omschrijving is van waar het boek voor bedoeld is. Robuchon overleed in 2018.
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina's: 610
Taal: Engels
Eerste uitgave: 2008
The Kitchen Lab Selectie
Het moet meteen gezegd: dit is niet de meest representatieve Robuchon. Wil je zien wat de man werkelijk deed, kijk dan naar het restaurantwerk, en dat is helaas niet meer in druk. Dit zijn in plaats daarvan 800 recepten Franse thuiskeuken, zonder één enkele foto en met instructies die veronderstellen dat je al het nodige kunt.
Maar Robuchon hoort in een kookboekenkast. Hij had 31 Michelinsterren tegelijk, meer dan wie ook ooit, en Gault Millau riep hem op zijn 45e uit tot kok van de eeuw. Hij is bovendien de laatste werkelijk grote figuur in de klassieke Franse lijn, voordat Adrià en de anderen het zwaartepunt heel ergens anders heen verplaatsten.
Dat juist hij ervoor koos te schrijven over wat je thuis kookt, zegt iets. Hij stopte ook op zijn 50e, op de top, omdat hij vond dat het genoeg was. Later kwam hij daarop terug, maar dat is een ander verhaal.