Deze peper groeit op het eiland Phu Quoc in het zuiden van Vietnam in de Golf van Thailand. De zanderige, goed doorlatende grond, de intense zon en de zware regens creëren omstandigheden die de Phu Quoc-peper een reputatie hebben bezorgd die ver buiten Vietnam reikt. De familie Pham, die begin jaren negentig een verlaten boerderij overnam, heeft tientallen jaren gewerkt aan het ontwikkelen van hun teelt en oogst in een regio die volgens de legende haar eerste pepperplanten ontving van een Maleisische prins die zaden meenam uit Kampot in Cambodja.
Late oogst betekent dat de peperkorrels aan de wijnstok mogen blijven totdat ze volledig rood en rijp zijn. Het is een keuze met economische gevolgen: de peper weegt minder eenmaal gedroogd, kost meer tijd en is kwetsbaarder. Maar de smaak is een totaal andere categorie. Zoet, rond en zacht met een onderscheidende, aanhoudende witte-peper hitte die langzaam opklimt. Dit is geen confronterende peper. Het is een finishing pepper.
Een molen is het juiste gereedschap. Maal direct op het gerecht vlak voor het serveren: pasta, gebakken kip, salade, geroosterde groenten, roomsaus, schelpdieren. Probeer de eenvoudige combinatie peper, vlokzout en limoensap naast een gegrilde vis. Je hebt niets meer nodig.