In een keuken worden notities op alles gemaakt. Printerpapier, servetten, muren, een arm als het nodig is. Maar er zijn koks die een notitieboek bij zich dragen en het methodisch vullen, keuken na keuken, jaar na jaar. Een bladzijde voor het avondmenu. Een bladzijde voor de saus die niet helemaal goed was, maar bijna. Een getekend bord van bovenaf gezien, met nummers voor plaatsing en een pijl die aangeeft waar de schaduw van de garnering moet vallen. Schetsen van ideeën gevormd door smaken, vruchten, kleur en vorm. Notities die opduiken tijdens een proeverij, in een museum, in de bus, of midden in de nacht.
Het ongelinieerde papier is wat het laat werken. Recepten worden niet in lopende tekst geschreven, ze vereisen hun eigen lay-outs: ingrediënten in één kolom, grammen en percentages in een andere, temperaturen omcirkeld, stappen genummerd maar met pijlen die de volgorde doorbreken wanneer een idee zich opdringt. Een gelinieerde pagina houdt de pen op het rechte pad. Een blanco pagina laat de gedachte bewegen waarheen ze wil.
De zachte omslag buigt mee tegen de zak en de handpalm. Het geeft een beetje mee als het notitieboek zich vult en een nieuwe laag ideeën aan de oude wordt toegevoegd. Het gaat mee zonder ruimte in te nemen. Een keukenchef die 's nachts om elf uur aan de keukentafel een nieuw gerecht schetst en een stagiair die onderweg correcties noteert, hebben precies hetzelfde nodig: een notitieboek dat geen weerstand biedt. We hebben een extra dik exemplaar van 400 pagina's gekozen om nog langer mee te gaan.